که مغناطیس را کشف کرد

مفهوم مغناطیس هزاران سال است که در تمدن های اولیه مانند یونانی ها و چینی ها از قطب نما و سنگ برای جهت یابی و پیشگویی استفاده می شود. با این حال، درک علمی مغناطیس واقعاً در قرن شانزدهم با کار ویلیام گیلبرت آغاز شد.

ویلیام گیلبرت، پزشک و فیلسوف طبیعی انگلیسی، پدر مطالعات مغناطیسی در نظر گرفته می شود. او در سال 1600 در اثر خود "De Magnete" آزمایشات و مشاهدات خود را در مورد مغناطیس توصیف کرد و پیشنهاد کرد که زمین خود آهنربایی با قطب شمال و جنوب است. او همچنین برای ساختن سوزن های قطب نما، سنگ آهن مغناطیسی را مطالعه کرد و کشف کرد که آهنرباها می توانند آهنرباهای دیگر را بسته به قطبیت آنها جذب یا دفع کنند.

کار گیلبرت پایه و اساس مطالعه الکترومغناطیس، رابطه بین میدان های الکتریکی و مغناطیسی را گذاشت. این کار با کمک دانشمندانی مانند هانس کریستین اورستد، که کشف کرد سیم حامل جریان الکتریکی می تواند میدان مغناطیسی ایجاد کند، و جیمز کلرک ماکسول، که معادلاتی را که رفتار امواج الکترومغناطیسی را توصیف می کند، فرموله کرد، ادامه یافت.

امروزه درک مغناطیس برای بسیاری از صنایع از جمله الکترونیک، پزشکی و تولید انرژی بسیار مهم است. محصولات مغناطیسی مانند هارد دیسک، ماشین های MRI و توربین های بادی بر اصول کشف شده توسط گیلبرت و دیگران در مطالعه مغناطیس تکیه دارند.